Wirtualne środowisko (Virtual Environment)

Wirtualne środowiska (VE, Virtual Environment) są odseparowane od siebie i funkcjonują jako niezależne platformy działające pod kontrolą różnych systemów operacyjnych lub ich wersji, korzystając z przyznanych im zasobów (dysk twardy, RAM, procesor).

Każde wirtualne środowisko posiada:

niezależny system operacyjny (Windows, Linux, *BSD)
własne procesy (uruchomione aplikacje użytkownika), listę użytkowników, pliki, uprawnienia do pełnego dostępu do konta Administratora lub użytkownika root
własne karty sieciowe (fizyczne lub wirtualne), adresy IP, pełny zakres portów sieciowych, niezależną konfigurację zapory ogniowej (firewall) oraz ustawienia routingu
nie ma potrzeby modyfikowania aplikacji uruchamianych w wirtualnym środowisku — technologia jest przezroczysta dla oprogramowania użytkownika
istnieje możliwość zapewnienia jakości usług (Qos, Quality of Service oraz SLA, Service Level Agreement) — administrator może kontrolować minimalny i maksymalny przydział zasobów dla wirtualnego środowiska:
- liczba procesorów, czas procesora, liczba jednocześnie uruchomionych procesów, priorytet
- wielkość pamięci RAM
- wielkość przestrzeni dyskowej, liczba i intensywność operacji dyskowych (zapis, odczyt)
- szybkość połączenia sieciowego, liczba przesłanych bajtów
utrata wydajności związana z obsługą separacji wirtualnych środowisk jest różna w zależności od zastosowanej technologii wirtualizacji i waha się od kilku do kilkudziesięciu procent